In Landschapstuin DR waan je je ver van de bewoonde wereld. Wat ooit een oude hoeve was, transformeerde architect François Van Damme tot een landelijk-moderne villa. Niet alleen de woning, maar ook het uitzicht op de omgeving is er subliem. De keerzijde van de medaille? Een tuin met een ferme glooiing die van de aanleg van de tuin een behoorlijke uitdaging maakte. Bovendien heeft de wind er vrij spel, wat buiten zitten minder aangenaam maakte.
Zwembad uit het zicht
Onder onze regie werd het zwembad niet bovenaan of onderaan de glooiing geplaatst, maar in de helling geschoven. Een doordachte insnede en de plaatsing van een zijdelingse muur, die tegelijk als zitbank dienstdoet, zorgen ervoor dat zwembad en tuinmeubilair vanuit de woning uit het zicht blijven. Tegelijk versterken ze de connectie tussen de woning, de tuin en de omgeving. Het uitzicht is nu volledig op de natuur gericht. Bovendien biedt het terras, dat verzonken onderaan het zwembad ligt, beschutting, zodat de wind over de hoofden heen waait. Da’s goed voor 100% genieten van het buitenleven.
Bloeiende borders, bloembollen met enthousiaste kleuren, groenblijvende haagmassieven, zacht verlichte takkenstructuren: de mooiste seizoenskleuren en favoriete herfsttinten komen het hele jaar door tot uiting in deze landschapstuin. Bovendien werd het bomenarsenaal – in lijn met de spontane begroeiing in de omgeving– aangevuld met even ongekunstelde, inheemse soorten, zoals de meerstammige eik.
Meer wissen dan tekenen
Landelijke architectuur vraagt niet per se om klassieke, stugge materiaalkeuzes, zeker niet als die vanuit een hedendaagse visie werd ontworpen. Voor de materiaal- en kleurkeuzes lieten we ons leiden door de omgeving: van verouderde beton tot natuursteen waar leven in zit. Of neem de paepesteen derdeling waar we de zwembadmuur mee bouwden: het kleine formaat van de steen doet de muur groter en eleganter lijken. Da’s een klein detail met een grote impact.
Omdat een bolle tuinhelling het perspectief verkort, herprofileerden we de aanwezige terp tot een zachte, holle glooiing die aansluit op het omliggende landschap en uitnodigt om een vloeiende overgang richting de woning te maken. Eén week grondwerken was voor ons dus eerder een kwestie van wissen dan van tekenen. Van werken met de grond in plaats van met een potlood. Het vat deze landschapstuin mooi samen: een oefening in het herdefiniëren en verfijnen van een tuin. Voor ons, zoals steeds, een waar genot.
Fotografie: Bert Demasure
